اتاق بي حريم

 

آسمون بغض كرده بود
دلش ميخواست حسابي گريه كنه
ولي تا ميومد گريه كنه يادش ميوفتاد به ريشخند هاي خورشيد
ميدونست به محض اينكه گريه كردنش تموم بشه خورشيد مياد جلو و بهش
ريشخند ميزنهُ ميگه :
بازم طاقت نيُوردي ؟ بازم نتونستي تحمل كني؟؟؟
..............
كاش ميتونستم خورشيدُ يه جا قايم كنم تا آسمون راحت گريه كنه.

+   شاپرك ; ٦:۳٢ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۸ آذر ۱۳۸۱
    پيام هاي ديگران ()  
 

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir