اتاق بي حريم

 

تقريبا 10سال پيش يه معلم موسقي داشتم كه بعد از دو سال براي هميشه رفت شيراز
امروز اونو توي جشنواره سرود كودكان ديدم
اونقد خوشحال شدم كه خدا ميدونه.

توي اون سالا اون تنها كسي بود كه بهم هم آرامش ميداد، هم آموزش.
تنها كسي بود كه سعي كرد بهم ياد بده ، شادي بخشي از زندگيه.

هنوزم صميمي و مهربون و دوست داشتني بود

+   شاپرك ; ۱۱:٤٧ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٩ بهمن ۱۳۸۱
    پيام هاي ديگران ()  
 

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir